Mijn eerste halve!

636870_251204973_xlarge.jpg

Een halve marathon, iets wat ik altijd voor mezelf onmogelijk had gehouden. Maar toch, iets in mij wilde het wel proberen. Dus schreef ik me vorig jaar juni in voor mijn eerste. En dan niet zomaar een halve marathon, maar die van Berlijn! 2 april 2017 was the Day, waar ik maanden naartoe gewerkt had. Benieuwd hoe ik de finish heb bereikt?

Dat begon met trainen. In november 2016 begon ik op de helft van een 10km schema om weer in het ritme te komen. Een paar weken later startte ik met het trainingsschema van de halve marathon (uit het boek van Annemerel). Drie keer per week trainen; maandag, woensdag, zaterdag waren standaard prik. Weer of geen weer, ik hield me aan mijn schema zodat ik zo goed mogelijk voorbereid aan de startlijn stond.

IMG_3007

En toen was het zover… Ik verbleef vijf dagen bij een vriendin die aan de rand van Berlijn woonde en dat was echt heel erg fijn! Gezellig samen de stad verkennen en relaxen voor de grote dag. Supergoed gegeten de hele week, niks wat ik niet gewend was en mijn maag eventueel van streek zou kunnen maken. Ik had het parcours zelfs al een keertje gefietst, wat wel fijn was. Zo kende ik de route en kon die in stukjes opdelen. En wat een mooie route was het! De halve marathon in Berlijn brengt je langs alle hoogtepunten van de binnenstad, denk aan de Brandenburger Tor, Slot Charlottenburg, de Kurfürstendamm en Checkpoint Charlie. Je kijkt je ogen uit!

IMG_3008 IMG_3003 IMG_2991

Op 2 april stond ik fris uitgerust, maar nerveus aan de start aan het Alexanderplatz. Je voelt je zo klein, tussen al die duizenden mensen die om je heen staan, wachtend op het startschot. Toen dat geklonken had en ik eindelijk ook de startlijn over was, verdwenen mijn zenuwen grotendeels. Ik besloot comfortabel te lopen (uitlopen was het doel) en te genieten van alles wat er om me heen gebeurde. Met zo’n mooie route met zoveel fantastisch publiek is dat niet moeilijk! Het was wel even spannend bij de Brandenburger Tor, waar veel lopers op de remmen gingen om selfies te maken. Het was opletten geblazen dat je niet op de enkels van je voorganger ging staan.

events-halbmarathon-assets-img-hm-16-streckenplan_1190.jpg

De hele wedstrijd was ik aan het wachten op het moment dat ik ‘dood zou gaan’, want mijn vader had gezegd dat dit toch echt zou gebeuren! Het moment kwam echter niet. Wel kreeg ik last van steken, zo rond 16km, maar dat was nog maar 5km! Een rondje Turfspoor, dat deed ik elke week. Doorbijten dus! Wel zag ik een aantal keer andere lopers op de grond liggen met ambulancemedewerkers naast zich. Dat was geen prettig gezicht. Maar bij mij ging het gelukkig nog prima.

Zo rond het 18km punt wist ik zeker dat ik het uit zou lopen, ik was zo dichtbij! Vanaf dat punt was het een bizarre ervaring. Al die mensen die stonden te roepen en juichen aan de kant, ik liep in Berlijn, ik ging dit halen! Ik had er zo hard voor gewerkt en de finish kwam steeds dichterbij! Kippenvel all over the place.
Het laatste stukje voor de finish wist ik nog wat te versnellen en wat high fives uit te delen. Het was net alsof ik naar de finish vloog! (Zo zag het er vast niet uit, maar zo voelde het wel!) Eenmaal over de finish voelde ik mij onoverwinnelijk en toen kwamen de tranen. Van blijdschap, trots, overweldiging. Ik weet het niet eens, maar tranen waren er. Ik voelde me onoverwinnelijk. En de medaille was zo mooi!

IMG_3097

Meteen daarna kreeg ik een aluminiumdekentje, een banaan en thee. (Thee? Nog nooit thee gehad na een wedstrijd). Vervolgens tas halen en op zoek naar m’n vriendin. Die mij heel toevallig voorbij had zien ‘stuiven’ vlak voor de finish! Had ik natuurlijk niet gezien, ik zat zo in mijn eigen wereld.
Onderweg naar huis kwamen we langs Dunkin Donuts. Ik ben toevallig gek op donuts en nu had ik er wel een verdient! Daarna stonden frietjes en Currywurst (lekker Duits) op het menu. Dat is geen aanrader als je dat niet meer gewend bent, na zo’n grote inspanning. De rest van de middag heerlijk op de bank gehangen en genoten van mijn prestatie.

FullSizeRender 7

Wil je een mooie, buitenlandse loop doen met een relatief snel (en vlak) parcours? Berlijn is echt een dikke aanrader! Toeristische route door de stad! Heeft iemand hier al eens de halve (of de hele) gelopen?

Toen ik over de finish kwam dacht ik wel: Je zal dit nog maar een keer moeten lopen! Dat echt NOOIT!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s