Recap: Singelloop Breda

IMG_7543

De Singelloop Breda, mijn tweede halve marathon. Zou ik sneller kunnen lopen dan mijn eerste halve in Berlijn? Als je mijn Instagram in de gaten hebt gehouden dan weet je het antwoord al! Maar hoewel de uitslag waarschijnlijk doet denken dat het een hele goede race was, heb ik het toch iets anders ervaren! Waarom? Lees verder voor het antwoord!

Mijn eerste halve marathon in Berlijn liep ik in 2:29:37 en mijn doel voor de Singelloop was dit PR te verbreken. klinkt niet moeilijk toch? Ik had er dan ook het volste vertrouwen in en ging ervoor!
Van tevoren had ik mijn voorbereiding duidelijk op papier (en in een blog) gezet, maar daar gingen al een aantal dingen mis.
De week voor deze wedstrijd werd ik ziek. Niet heel erg, maar toch een beetje koorts, keelpijn. Het heeft geen goede invloed op je imuunsysteem. Mijn voeding is de laatste tijd ook niet helemaal optimaal, ondanks dat ik hard mijn best doe om weer back on track te komen. En ondanks dat ik de dag voor de race veel rust genomen heb en op tijd naar bed ging, kon ik totaal niet slapen. Uiteindelijk heb ik misschien een uur of 5 geslapen. Te weinig dus. Ik maakte me best wel zorgen en was zenuwachtig.
’s Ochtends vroeg hoorde ik ook dat Andy, onze cameraman, mij en Chris zou gaan volgen voor in de November editie van Runnersworld. De zenuwen zaten meteen nog hoger!

IMG_7523

Alsnog ging ik vol goede moed richting Breda! Daar zag ik mijn Vifit teamgenootjes voor de start, dus dat was wel even gezellig!
Tijdens de warming up met Robert, Chris en Wibe Jan voelde het echter al niet goed; ik kreeg last van steken. Als dit de hele race zo is… Begon ik te denken. Maar ik schoof die gedachte meteen opzij. Daar had ik toch niets aan!

tt

Met een groepje stonden we vervolgens in het startvak te wachten. Teamgenoot Lydia en ik zouden samen beginnen, dat was wel zo gezellig! We wilden ongeveer 6min per kilometer gaan lopen en ik was benieuwd of ik dat kon! Een maand of twee geleden liep ik mijn eerste 10km pas op die snelheid.

We begonnen iets te snel en ik voelde me nog steeds niet heel erg lekker. Na een kwartiertje merkte ik dat Lydia wat sneller liep dan ik en misschien wel met de pacer van 2uur mee wilde lopen. Ik heb haar dus laten gaan, want ik wilde haar niet in laten houden en toch ook mijn eigen tempo lopen. Ook was ik bang dat als ik harder zou lopen ik dat niet vol zou houden. Onze wegen scheidden zich dan ook, maar dat is natuurlijk geen probleem. Iedereen loopt zijn eigen race!

IMG_7522

Ik had periodes dat ik me lekker voelde, maar ook periodes dat het minder ging. Maar mijn Garmin telde gestaag af vanaf de 21,1 km dus het begon er steeds een beetje beter uit te zien!
Opeens werd ik ingehaald door politie op motoren, die iedereen naar de linkerkant van het parcours bewogen. Wat was er aan de hand? Ook de mensen aan de kant begonnen keihard te juichen en lawaai te maken. Ik keek om me heen en helaas, het gejuich was niet voor mij! Er kwam een groepje hele snelle lopers voorbij die op weg waren naar de finish! Jemig, wat liepen die snel zeg! Het was mooi om te zien.

IMG_7535

Rond de 10km kwam ik eerst Andy tegen en onverwachts ook teamgenoot Niels. Ik heb geen idee wat hij naar me riep, maar het doet een hoop om een bekend gezicht langs het parcours te zien! Ook kruiste mijn pad nog met die van Petra en we konden even high fixen onderweg! Zo leuk, bekende gezichten onderweg!

De laatste paar kilometers waren zwaar! Ik kreeg een beetje last van mijn heupen en mijn lichaam werd moe. Ik wist dat ik door moest lopen, opgeven was natuurlijk geen optie! Maar het feit dat ik deze afstand over vijf weken zou moeten verdubbelen, schoot meerdere malen door mijn hoofd!

Het laatste stukje naar de finish was wel genieten! Ik deed (eigenlijk voor het eerst tijdens een race) mijn oortjes uit en hoorde het publiek. Een aantal mensen schreeuwde mijn naam en dat was echt onwijs tof! Ik had dit nog nooit zo ervaren, omdat ik altijd in mijn eigen bubbel loop met muziek in. Maar dit was echt een boost voor die laatste paar meter! Ik finishte dan ook met een mooie tijd van 2:07:44 op mijn Garmin. Een tijd waar ik zeker tevreden mee mocht zijn!

IMG_7540

Na de finish zocht ik mijn teamgenoten op en hebben we met zijn allen nog lekker bijgepraat. Over het algemeen heb ik een hele fijne dag gehad en ben ik echt blij met mijn eindtijd!
Maar ergens ben ik ook wel een beetje geschrokken van deze race. Het ging niet gemakkelijk en ik kreeg toch wel last van mijn lichaam. Hoe moet dat nou tijdens de marathon? Die is nog een heel stuk verder en al bijna!

IMG_7541

Ik denk dat ik beter moet letten op mijn voorbereiding. Die was dit keer echt niet optimaal! Ook heb ik de afgelopen weken een aantal erg gemakkelijke duurlopen gehad, die echt goed voelde en waarin ik eigenlijk nergens last van had. Misschien ben ik daardoor wel iets te gemakkelijk gaan denken en was ik vergeten dat je je ook zo kon voelen tijdens een race.
Begrijp me niet verkeerd, ik heb genoten van de hele dag en ben erg tevreden met dit nieuwe PR! Maar ik heb me ook gerealiseerd dat ik echt niet te gemakkelijk moet denken en dat het nog wel heel zwaar kan gaan worden!

Ohja, geen loopfoto’s van mij… Niet gekregen, want die worden stiekem geheim gehouden voor de Runnersworld van november. Ik ben zelf erg benieuwd!!

IMG_7542

Een gedachte over “Recap: Singelloop Breda

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s