Het NYC avontuur

i-mRntMf6-X2

1 november 2017: We stapten in het vliegtuig naar New York City! Ons avontuur ging in-de-lijk beginnen! Zo lang op gewacht, zo lang naar uitgekeken and now it’s finally there! Ik zal jullie in het kort vertellen wat we de rest van de dagen uitgevreten hebben in the Big Apple.
Naar deze reis hadden we zo lang uitgekeken en op de een of andere manier kon ik niet helemaal geloven dat het al echt zover was! Maar toch was het wel zo en gingen we woensdag op weg.

Woensdag

IMG_8212

De dag begon vrij vroeg, om 04:30 ging de wekker, want om 6uur moesten we op Schiphol zijn. Daar zag ik mijn teamgenoten weer en eindelijk begon het een beetje tot me door te dringen dat we echt weggingen! De koffertjes waren wel redelijk verwarrend trouwens, aangezien iedereen zijn team Robert/team Susan koffer meenam als handbagage. Oppassen dat je de goeie steeds meenam!
Voor mij was het extra spannend, aangezien ik nog nooit zo’n stuk gevlogen had. Gelukkig viel de vliegreis alles mee. Beetje film kijken, schaken met teamgenootje Jorian en proberen te slapen. Voor ik het wist waren we in New York. Door de beveiliging (die behoorlijk streng was) naar de bus.

i-9Jnb8tW-X2

Vanuit de bus konden we de stad al zien en wat was dat bizar! Hoge gebouwen en zo groot! Van veraf zagen we de Verrazano Bridge, die zag er wel een tikkeltje schrikbarend uit. Het duurde wel even voor we met de bus bij het hotel waren aangekomen. Het was ondertussen zo’n vijf uur (dus 10uur Nederlandse tijd) en we hadden er al een lange dag opzitten. Eerst gingen we dus even lekker relaxen op de kamer, voordat we op zoek gingen naar een plek om iets te eten. Dat bleek nog lastig! We eindigden bij een steakhouse, waar we burgers konden eten als mooie afsluiter van de eerste dag…

Donderdag

i-VJCQ4ZP-X2

We begonnen de dag al vroeg met een fotoshoot in de stad. Om 08:00uur moesten we verzamelen en gingen we op weg met Andy, de fotograaf. Af en toe vroegen we ons af wat hij ons in godsnaam liet doen. Heen en weer rennen over een zebrapad, met gevaar voor eigen leven, bijvoorbeeld. Maar ondanks deze gekke fratsen werden de foto’s echt fantastisch!
Na de fotoshoot gingen we meteen naar de expo om onze startnummers op te halen. En toen werd het pas echt! Het had toch wel iets om eindelijk dat nummer vast te houden; 64779. Daarna liepen we nog een rondje over de expo en kon ik het niet laten wat van de mooie officieel marathon kledinglijn te kopen. De expo was best overweldigend en een mooie ervaring!

i-k4bm4Tz-X2

Na de expo gingen we op zoek naar een leuke plek om even wat te gaan lunchen, waarna ik met Lydia en Violet naar Times Square ging om wat hardloopfoto’s te maken. Wat is het toch fantastisch om daar rond te lopen! Net alsof je over een filmset liep. Heel indrukwekkend! Hardloopfoto’s maken ging daar minder goed, het was zo druk. We hoorden dat fotograaf Andy ook nog wat modellen nodig had om wat foto’s mee te schieten, dus besloten we met hem mee te gaan. Ook hier kwamen mooie resultaten uit!

i-GCf4gMp-X2

’s Avonds gingen we een hapje eten met de twee teams en (een deel van) de redactie van de Runners World. Pizza geldt ook als koolhydraten stapelen toch?! Daarbij was het ook nog eens ontzettend gezellig!

Vrijdag

23116768_1879068188774802_3683630926626150908_o

De dag startte met een vroeg (en wederom superlekker) ontbijt in het hotel. Daarna gingen we op weg naar Central Park voor een verkenningsloop met Tui, die ook de reis voor ons (en een hoop andere mensen) organiseerde. Daar zagen we ontzettend veel Nederlanders die ook de marathon zouden gaan lopen. Een gezellige boel bij elkaar dus.

i-PGCqSBX-X2.jpg

Het loopje zelf maakte mij echt niet blij. Ik kreeg al heel snel last van mijn knie en ik moest moeite doen om de rest bij te houden. Bovendien was het echt ontzettend warm en dan die heuvels! Ik kwam er dus achter dat er vlak voor de finish nog een behoorlijke helling was. Dit loopje, wat juist goed zou moeten zijn voor mijn zelfvertrouwen, was het dus niet. Het was maar 5km, dat zou toch makkelijk moeten zijn? Ik besloot het zoveel mogelijk van me af te zetten.

Na het loopje bleven wij nog in Central Park, voor een andere fotoshoot met Andy. (Ja, een hoop fotoshoots. Maar dat resulteert wel in ontzettend mooie foto’s!) En het was niet allemaal serieus hoor, er werd genoeg lol gemaakt tussendoor. Teamfoto’s, portretten… Gelukkig hoefde we niet meer te rennen, want mijn hoofd stond zo ongeveer al op ontploffen door de warmte!

i-PP77mfW-X2.jpg

Later die middag eindigde we bij hetzelfde luchtentje als de dag ervoor en daarna was het al bijna tijd om op weg te gaan naar de marathon meeting van Tui. Hier zouden ze ons voorzien van een heleboel tips en tricks voor Marathon Day. Sommige dingen spraken voor zich, maar er zaten nog wat handige dingen tussen.
Na de meeting ging ik met Japke, Monique, Violet, Robert, Chris, Mari en Wibe Jan naar de officiële openingsceremonie van de marathon, waar we zelfs een plekje op de tribune konden bemachtigen! Alle landen die deelnamen aan de marathon werden hier gerepresenteerd door deelnemers die de vlaggen droegen. Erg leuk om te zien! Al bleek dar er ontzettend veel landen meededen en we echt wel een tijd zaten te kijken. Gelukkig konden we er zelf heel goed een feestje van maken! De ceremonie eindigde met een vuurwerkshow: Echt fantastisch!

i-2Bx5xqn-X2

Na de ceremonie op zoek naar voedsel! Maar dit bleek onbetaalbaar in de buurt van Central Park, dus pakten we de metro naar ons hotel en gingen daar in de buurt op zoek. Uiteindelijk strandden we in een nogal dubieus uitziende ‘diner’ waarvan we ons meerdere malen afvroegen of we er geen voedselvergiftiging op zouden lopen. Gelukkig viel dat mee en de taart… De taart was ECHT bizar lekker! Volgens Chris een goede toevoeging aan het koolhydraten stapelen! We gingen in ieder geval met flinke foodbay’s naar bed!

Zaterdag

Vandaag was het echt tijd om de benen te sparen. Op donderdag had ik 18km gewandeld en op vrijdag 16, wat dus echt teveel is zo vlak voor een marathon. Daarom besloten Lydia en ik vandaag zo min mogelijk te lopen. We gingen samen met de gratis ferry naar Staten Island en konden zo de skyline van Manhattan ontzettend mooi zien!
Hierna ging ik samen met mijn ouders (die ook naar New York waren gekomen om mij aan te moedigen tijdens de marathon) naar Ground Zero (het memorial van 9/11) wat echt heel erg indrukwekkend was! Daarna zijn we gaan lunchen: tutti frutti crêpes for me! Ik kon de crêpes alleen bijna niet vinden onder het fruit en de slagroom (slagroom?!). Maar lekker was het zeker!

IMG_8491

De rest van de middag heb ik lekker met Lydia op bed gezeten in de hotelkamer zodat we even goed konden opladen voor de grote dag van zondag. Het avondeten gebeurde op de pastaparty in Central Park. Ook een bijzondere ervaring! Je kreeg een soort take-away doos. Daarmee liep je langs een lange tafel en werden er scheppen eten in je doos gekwakt. Lasagne, pasta, salade, brood. Kortom: CARBS!! Het was prima te eten hoor! Lekker muziekje erbij..
Vervolgens zijn we onszelf gaan zoeken op de ‘Wall of names’; een muur waar de namen van alle marathon deelnemers stonden. Dat was goed zoeken, kan ik je vertellen. Gelukkig had ik mezelf al redelijk snel gevonden. Toch apart, om jezelf daar te zien staan!
Maar we gingen op tijd weer naar huis, want morgen was de grote dag….!

IMG_8505

En over deze grote dag zal ik later een blog posten!

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s