Een jaar ouder, en wijzer?

i-7Z4gRPW-X2

Twintig december; een leuke dag waar ik altijd naar uitkijk, maar ook eentje die altijd wel even slikken is! Mijn verjaardag. Een feestje natuurlijk! Maar aan de andere kant… Weer een jaar voorbij. Een jaar om op terug te kijken. Met herinneringen om te koesteren en trots op te zijn. Wat heeft mijn 27e levensjaar mij gebracht?!

Een jaar geleden, op mijn 26e verjaardag, zag mijn leven er wel wat anders uit dan vandaag. Om te beginnen zat ik een stuk minder goed in mijn vel, letterlijk en figuurlijk. Ik was de nodige kilo’s zwaarder en daarbij was ik ook nog eens ontzettend onzeker, had een baan waar ik echt niet blij van werd…  Tel alles bij elkaar op en je hebt niet echt een mooi plaatje. Of ik echt gelukkig was op dat moment betwijfel ik dan ook wel. Gelukkig was ik wel al begonnen aan mijzelf te werken, op fysiek, maar ook emotioneel vlak. Het ging dus wel de goeie kant op. Het afgelopen jaar is er dan ook ontzettend veel gebeurd! Laat ik beginnen bij het begin.

Ik stopte met mijn baan en wilde iets zoeken waar ik gelukkiger van werd. Ook ging ik regelmatig naar een ‘life coach’, die mij leerde met mijn onzekerheden om te gaan en vertrouwen in mijzelf te krijgen. Ik blijf erbij, als je op mentaal vlak niets veranderd, zullen andere veranderingen ook moeilijk doorkomen. Uiteindelijk vond ik de baan waar ik het wel naar mijn zin heb. Twee zelfs! En zit ik een stuk beter in mijn vel. Maar dat is niet alles natuurlijk…

Losin’ it

IMG_5018

Het eerste deel van het jaar stond verder voor mij in het teken van afvallen, zoveel als ik kon. Ik sportte zo’n 6 a 7 keer in de week (4x kracht en 3x hardlopen), hield mijn voeding heel erg strict bij en deed iedere maand metingen. En niet zonder resultaat! In die eerste zes maanden viel ik zo’n 24 kilo af! Af en toe leek het alsof er niets gebeurde, maar dat was maar schijn. Stukje bij beetje ging ik vooruit en ik voelde me steeds beter. Soms, als ik in de spiegel keek of een oude foto terugzag, viel mijn mond open van verbazing. Had ik dat allemaal bereikt?
Natuurlijk was het zwaar. Zoveel sporten moet je tijd voor maken, zin of geen zin. Ook kon ik lang niet alles eten. Met etentjes at ik vaak anders, zonder sausjes, geen alcohol (maargoed dat was dan weer echt geen probleem!). Ook gewoon thuis at ik anders dan de rest dan de familie en ik nam overal bakjes mee naartoe. Maar, was het het uiteindelijk waard? Jep, zeker wel!

Berliner Glory

636870_251204973_XLarge

In een opwelling had ik besloten dat ik wel een halve marathon zou willen lopen. Ik, die nog steeds best wel een hekel had aan hardlopen. Een halve marathon. Lachwekkend eigenlijk.
Maar dat betekende dat ik wel consequent moest gaan trainen, drie keer per week dus! Dat deed ik, ondanks dat ik vaak niet wilde, drie keer per week. En op 2 april 2017 liep ik die halve marathon, in Berlijn! En wat een overwinning, het was fantastisch! Het was voor mij echt een eye opener, dat als ik maar hard genoeg werkte, ik een heleboel meer kon dan ik dacht! Dat ik ruim een halfjaar later het dubbele af zou leggen, dat wist ik natuurlijk nog niet. Maar Berlijn was voor mij een groot succes!

New York: Concrete jungle where dreams are made of.

i-7Z4gRPW-X2

Mijn reisje naar Berlijn had wel een idee in mijn hoofd geplant. Wat als ik me toch eens voor een hele in zou schrijven, zou ik dat ook kunnen? Misschien de Rotterdam Marathon 2018. Dat die hele marathon zo vroeg al zou komen had ik van tevoren nooit geloofd. Evenals het feit dat ik hem zou lopen in New York City.

IMG_8591

Want daar werd ik voor uitgekozen. Het is nog steeds een beetje ongelofelijk, dat dat is gebeurd! Een ervaring die ik nooit en te nimmer zal vergeten. Ik heb mijn grenzen verlegd en mezelf laten zien wat ik in mijn mars heb. En dat is veel en veel meer dan ik ooit had kunnen denken. Jullie hebben mijn reis kunnen volgen op mijn blog, dus ik zal niet weer hele verhalen gaan vertellen. You’ll get the drift! Maar nog steeds ben ik ontzettend blij en dankbaar dat ik deze reis heb mogen maken.

That’s what friends are for.

Dat brengt me op het volgende; Alle mensen die ik het afgelopen jaar heb leren kennen. Wauw, het zijn er zoveel en ze zijn me zo dierbaar geworden. Natuurlijk mijn Vifit teamgenootjes, wat een fantastisch lieve, mooie mensen waar ik dat geweldige avontuur mee heb beleefd.

i-PGCqSBX-X2

Anderen heb ik door het hardlopen, of Instagram zelfs, leren kennen. Soms bleef het oppervlakkig, maar er zijn ook echte vriendschappen uit overgebleven. Het is toch mooi, dat je zulke goeie vrienden kan maken door een gemeenschappelijke interesse!
En dan natuurlijk mijn volgers. Het is zo tof dat jullie mij de laatste paar maanden hebben gevolgd, mijn blogs hebben gelezen en me af en toe net dat steuntje in de rug hebben gegeven! Heel erg bedankt voor de support en de lieve woorden.

Een vriendin van me zei vorig jaar: Dagmar, dit wordt jouw jaar. En wat een jaar is het geworden! Uiteindelijk liep ik niet een, maar drie halve marathons, een dikke PR op mijn Dam tot Damloop, een hele marathon in NYC, leerde ik veel nieuwe, geweldige mensen kennen, ben ik zoveel afgevallen (ook weer wat aangekomen, maar daar wordt aan gewerkt!). Ik heb stappen gezet om een gelukkiger, sterker mens te worden en dat is gelukt. Ik heb mezelf een poepie laten ruiken!

26 zijn was mooi. Zou 27 nog beter zijn? You tell me!

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s