Twentysix.two

173B1E99-2B0E-4C6A-BA15-C31C532EE34D

Zag je het al voorbij komen op IG? Afgelopen week deed ik iets waarvan ik dacht dat ik het nooit zou doen. Daar was ik het type niet voor. Ik ben niet het type dat zomaar dingen doet of gemakkelijk keuzes maakt. Zeker niet als het gaat om iets wat mijn hele leven blijft zitten en wat je met geen mogelijkheid terug kan veranderen. Daarbij ben ik echt als de dood voor naalden! Waar heb ik het over? Lees maar…

De naam van je geliefde op je arm, een scala aan bloemen op je rug of een chinees teken op je geflexte bicep: Tattoo’s… Ik zag ze vaak wel bij andere mensen, maar ik zou dat zelf echt nooit doen. Is toch niets voor mij. Plus, ik zou echt niet weten wat ik eigenlijk zou moeten tatoeëren, als ik het al ooit zou willen. Grappig he, dat sommige dingen toch zo kunnen veranderen.
Want zoals je misschien al voorbij zag komen, prijkt er nu eentje op mijn pols. En die zal daar ook blijven zitten, voor altijd… Het verhaal achter de tattoo, dat zal ik je vertellen.

Het idee van een tattoo speelde al wat langer in mijn hoofd. Eigenlijk al nadat ik mijn eerste halve marathon had gelopen. Ik voelde me onoverwinnelijk! Vanaf dat finish moment bleef het aan me knagen, maar ik durfde het nog niet. En uiteindelijk vervaagde het idee ook wel weer naar de achtergrond. Totdat ik hoorde dat ik de marathon van New York zou lopen. Dat was wel een heel bijzondere kans! Als dat me toch eens zou lukken…

Twentysix.two, mensen hebben me al regelmatig gevraagd waar het voor staat. Wat nou als ik zou zeggen dat een marathon uit 26,2 mijl bestaat? Gaat er dan een lichtje branden?
Natuurlijk staat het niet alleen voor de marathon die ik heb gelopen. Het gaat om het hele proces naar New York, maar ook daarvoor. De periode dat ik zoveel was afgevallen, uitgekozen werd en ging trainen. Keihard heb ik ervoor gewerkt, steeds heb ik mijn grenzen verlegd en mezelf verbaasd. En zeker het finishen van de marathon, dat was de kers op de taart. De beloning voor al het harde werk.

Dus staat die tattoo alleen voor de 26,2 mijl van de marathon? Zeker niet. Deze twentysix.two betekent voor mij dat alles mogelijk is. Ik, als onsportief meisje, was wel de laatste die had verwacht dat ik een marathon zou kunnen lopen. En toch kon ik het. Dat gevoel is geweldig en ben ik heel erg trots op. Dat is waar mijn tattoo voor staat en dat maakt het nog waardevoller.

En waarom 26,2 mijl en niet gewoon die 42,195km? Daar heb ik uiteraard ook over nagedacht. Ik wilde sowieso geen getallen op mijn lichaam laten tatoeëren. Het klinkt misschien gek, maar ik werk in het Anne Frank huis en cijfers doen mij denken aan wat de Joden tijdens de Tweede Wereldoorlog getatoeëerd kregen in de concentratiekampen. Misschien klinkt het wat overdreven, maar voor mij voelt het gek. En 42,195 in tekst is wel heel erg lang, daar heb ik mijn hele arm voor nodig!
Ik heb behoorlijk wat tijd gespendeerd op het internet, op zoek naar mooie tattoos. Ik wilde niet mijn eindtijd, geen vrijheidsbeeld of een standaard tekstje. Maar wat dan wel? En toen kwam ik deze tegen. En aangezien de New York marathon in mijlen was opgedeeld, leek het me eigenlijk wel extra passend!

Dus afgelopen vrijdag zat ik op de stoel. Eigenlijk voelde ik me niet 100% zeker van het hele idee en misschien had ik het ook niet eens gedaan als mijn moeder er niet over begonnen was. Mijn moeder? Juist, die vroeg zich af wanneer ik hem zou zetten want ze vond hem zo mooi! Uiteindelijk was de afspraak zo gemaakt en zat ik daar dus… Zenuwachtig als f*ck.
Eerst werd het stickertje opgeplakt, moest ik de spelling nog een paar keer controleren (tja, een spelfout zou toch vervelend zijn), was mijn arm ontsmet en kon het beginnen. Aan het begin deed het, tegen de verwachtingen in… Geen pijn. Het was meer een irritant gevoel. Naarmate het naaldje meer naar de binnenkant van mijn pols ging werd het toch wat minder prettig. Daar begon het behoorlijk pijn te doen! Maar nothing I can’t handle. Het duurde maar een kwartiertje en toen stond ie erop. En de twijfels waren nergens meer te bekennen!

En nu staat het voor altijd op mijn pols, als herinnering, motivatie en teken van kracht. Als ik ernaar kijk ben ik nog steeds verbaasd dat er iets zit, maar ook blij! Dit is iets wat ik mijn hele leven bij me zal dragen en deze twentysix . two zal me daarbij helpen!

2 gedachtes over “Twentysix.two

  1. Zo Leuk! Ben eindelijk weer even wat blogjes aan het bijlezen 😉

    Ik heb de 6e een afspraak staan om eindelijk new York op mijn been te laten vereeuwigen 😮

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s