Mag ik weer?!

IMG_1136

Blessures, wat kunnen die vervelend zijn zeg. Ze kunnen je totaal uit de running halen (letterlijk en figuurlijk), een hoop pijn en ongemak geven en het herstelproces is geen pretje. Al sinds een paar weken voor New York loop ik met een knieblessure, die en tijdje is weggeweest, of nouja dat dacht ik. Blijkbaar is het blijven sluimeren en heb ik er de laatste tijd weer meer last van gehad. Daarom besloot ik actie te ondernemen om er vanaf te komen. Een tijdje geleden schreef ik al iets over de oorzaak, dus het werd tijd voor een update!

Wat een hardnekkige blessure is dit. Vorig jaar heb ik ook last gehad van een runnersknee, tijdens de trainingen van mijn eerste halve marathon. Maar daar kon ik doorheen lopen en daarna heb ik er nooit meer last van gehad. Deze knie blijft echter maar zeuren en is, zo te voelen, niet van plan daar snel mee te stoppen. Gelukkig heb ik hulp van een goeie fysio die mij helpt in mijn herstelproces. (En regelmatig even op mijn vingers tikt of terug fluit) Echt pijn heb ik nog steeds niet hoor, niet zoals ik heb gehad. Maar ik voel wel ‘iets’. Goed kan ik het niet omschrijven.

Zoals je al kon lezen was het eerste advies dat hij mij gaf: Rust. Eerst even die knie de tijd geven om goed te herstellen, in combinatie met oefeningen en het losmaken van de overbelaste peesplaat.
Rust. Nooit geweten dat dat zo verschrikkelijk moeilijk was. Steeds zag ik op social media mensen die aan het lopen waren, buiten zag ik overal opeens hardlopers en zelf werd ik er ontzettend onrustig van. Hardlopen is een uitlaatklep, iets wat je ontzettend goed doet voelen. En dat mocht ik niet…. Er is een avond geweest dat ik huilend de New York filmpjes terug zat te kijken, zo klaar was ik ermee.

Ondanks dat ik ook wel wist dat het beter was, bleef ik vragen of ik weer mocht lopen. Tot mijn fysio zo ongeveer helemaal gek van me werd. Tegen beter weten in vroeg ik hem ook of ik de 8km tijdens de Midwinter Marathon mocht gaan lopen. Het antwoord was kort en duidelijk:
Kun je hem lopen? Ja. Is het verstandig? Nee. Dit is je eigen verantwoordelijkheid!’
Hij was vast een tikkeltje klaar met mijn zeurende vragen. En eigenlijk had ik het antwoord ook van tevoren wel geweten. Tsja, duidelijk dus, lopen was niet slim. Uiteindelijk heb ik dat dus ook niet gedaan. Ik heb netjes rust gepakt en gewoon lekker aangemoedigd. Het was alsnog een leuke dag.

img_1029.jpg

Ruim een week geleden kreeg ik echter weer goed nieuws; binnenkort mocht ik weer kleine stukjes beginnen. Binnenkort? Wanneer was dat?!
Twee dagen later lag ik alweer op de behandeltafel (ofwel, de pijnbank) en eigenlijk durfde ik het niet te vragen. Maar gelukkig kwam snel het verlossende woord: Ik mocht die week weer beginnen (afgelopen week dus). Groen licht! 20 minuutjes maximaal en stoppen als ik ook maar iets voelde. Dat kon ik! En wat was ik ontzettend blij zeg.

Toen ik afgelopen woensdag mijn hardloopschoenen weer aantrok was ik behoorlijk zenuwachtig; zou het goed gaan? Of moest ik uiteindelijk vroegtijdig stoppen…. Nou, waar mijn conditie was… Ik heb geen idee. Ik voelde me ook ontzettend traag, ondanks dat dat best wel meeviel. Maar het voelde zo goed om weer te lopen! Ik was enorm gefocust op die knie, maar voelde gelukkig niet echt iets. Dat was een goed teken!

IMG_1087

Gisteren ging ik weer 20 minuutjes proberen. Dat mocht, ik had mijn knie netjes twee dagen rust gegeven. En vandaag zat ik weer op de fiets om een uurtje de benen los te fietsen en toch nog even aan mijn conditie te werken. En dat was dus teveel van het goede, ik zit nu met wat ijs op mijn knie en mijn Macbook op schoot te typen. Echt pijn doet het niet hoor, maar gevoelig is het wel. En dat is eigenlijk al niet zo goed.
Stiekem weet ik dat ik nu op de rem moet trappen en weer even een stapje terug moet doen. En moeilijk dat ik dat vind! Ik was juist zo blij dat ik weer lekker mocht lopen. Maar het is beter toch even naar mijn lichaam te luisteren en een paar dagen weer even de knie te sparen. Misschien wat later volgende week mijn schoenen weer aantrekken? (In overleg natuurlijk, want ik luister dus wel degelijk!)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s