Recap: CPC Loop

IMG_1823

Mijn eerste vijf kilometer sinds begin januari! Na Egmond had ik bijzonder weinig gedaan: Een paar weken looprust en daarna af en toe een 3km loopje. Vaak met pauzes, op een tempo wat niet echt noemenswaardig was. Deze loopjes gingen conditioneel vaak steeds moeilijker, dus ik was een hoop aan het verliezen. Zou deze 5km in Den Haag lekker gaan? En misschien nog wel belangrijker: Zou mijn knie het uithouden? Ik vertel het je hier!

Vroeg vertrok ik op zondagochtend richting Woerden. Woerden? De CPC is toch in Den Haag? Jep, Woerden. Ik wist dat ik ’s avonds bij vriendin Petra zou gaan eten, dus ik zette mijn auto alvast bij haar in de buurt. Makkelijker terug rijden.
Maar terug naar zondagochtend. Ik miste mijn eerste trein, dus nam de volgende (met overstap) naar Den Haag Centraal. Van daaruit was het maar een klein stukje lopen tot het Malieveld, waar ik vriendin Sharona en haar vriend Yuri zou zijn. Gelukkig hadden we op een duidelijk punt afgesproken, het was mega druk!

IMG_1785

We begaven ons snel naar het startvak, want we zouden al om 11uur starten! Daar was het nog wel even gezellig. Beetje op en neer springen op de muziek, gekke startvak selfies maken… Zo kom je de tijd wel door. En voor we het wisten ging het startschot! Natuurlijk duurt het dan alsnog even voordat je over de streep gaat, maar na een paar minuten waren we weg!

De eerste kilometer was een langzame. Ik liep op 6:50min/km en moest overal oppassen dat ik niet op de hielen van andere mensen zou trappen. Ik zag zelfs al een aantal mensen wandelen. Voor mij struikelde een ventje en bijna viel ik er overheen. Ik kon nog net opzij springen. Een spannende, langzame eerste kilometer dus! Mijn knie voelde wat zeurderig, maar ik was er dan ook erg op gefocust. Was ook niet zo heel handig.

IMG_1831

Opeens zag ik een bekende naast me opdoemen: Yuri. Samen liepen we zo’n drie kilometer met elkaar op en dat was erg gezellig! Het zorgde voor wat afleiding, ik was niet meer bezig met mijn knie. En zo gaat de tijd lekker snel!
Na een tijdje liep hij toch net iets te snel voor mij, dus bleef ik zelf achter en liep ik mijn eigen tempo door. Ondertussen had ik het behoorlijk warm gekregen in mijn longsleeve. (tja, had ik maar naar jullie moeten luisteren. De poll in mijn Instastories gaf duidelijk de voorkeur voor een t-shirt) En mijn hartslag was behoorlijk hoog! Toch bleef ik doorlopen en probeerde ik zo goed mogelijk op mijn houding te letten. Maar dat is moeilijk! Zeker als je wat vermoeider wordt.

IMG_1805

Het laatste stukje ging op zich goed en de finish was er eerder dan ik had verwacht. Al wist ik niet zeker of het de finish wel was, ik zag gewoon een boog, ergens in de verte. Maar liep het laatste stukje lekker door (met een hartslag die 190 aantikte) en finishte met een rood hoofd en behoorlijk kapot. Gelukkig was dat snel weg (behalve het rode hoofd, dat matchte mijn shirt wel goed!)
Na de finish zag ik Sharona en Yuri weer en liepen we gezellig samen terug naar het station.

Voor mij was het echter nog geen tijd om naar huis te gaan, maar ik moest nog wat tijd overbruggen. Ik besloot naar de Yoghurt Barn te gaan en een post running yoghurtje te eten, lekker! Daarna liep ik terug naar het startterein waar ik Petra en haar vriend Bjorn zag.  Ook zagen we daar oud New York teamgenootje Violet nog, die net gefinisht was op de 10km, dus konden we kort kletsen en wat selfies maken.

IMG_1798

Petra en Bjorn zouden om 14:30uur starten aan de halve marathon en ik zou blijven om hen te zien finishen. Maar dat wachten deed ik niet alleen! Al snel zag ik Chris, Celeste, Erik en Wouter en we besloten de stad weer in te gaan om even wat te eten (ik niet… Ik besloot mijn honger wat te sparen omdat ik wist wat het avondeten zou zijn!) en dat was erg gezellig. Al snel was het tijd om terug te gaan, want Bjorn zou al snel binnen zijn!

Samen met hem wachtte ik tot Petra zou finishen. Leuk is dat, langs de zijlijn staan om alle lopers aan te moedigen! Iedereen zijn eigen loopje, sommigen al helemaal kapot, terwijl anderen eruit zagen alsof ze nog wel een halve zouden kunnen lopen. Echt mooi om te zien! Ook zag ik daar Annemerel nog… Ik kijk altijd graag naar haar vlogs tijdens het fietsen in de gym (heb je wat te doen he) en vind haar een inspirerende loper. Dus leuk om haar weer te ontmoeten en even een gesprekje aan te knopen!
Anyway, Petra finishte goed en met zijn drieën gingen we terug naar Woerden voor ons avondeten: Spareribs! Een mooi einde van zo’n leuke dag.

IMG_1822

Ik ben tevreden over hoe ik heb gelopen! Snel was het niet, maar dat was ook de bedoeling. Dit was een loop die als doel had beter te herstellen. Het was in ieder geval leuk om weer aan een wedstrijdje mee te doen en het voelde goed!
Naderhand (in de avond) had ik wel wat last en moest ik echt nog even ijsen. Maar hopelijk is dat snel weer over! Het was een mooie dag en ik kan met een tevreden gevoel gaan slapen. (Ik ben overigens ook wel erg moe… Lange dag in de buitenlucht enzo)
CPC, ik heb weer van je genoten!

img_1830.jpg

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s