Iets met doelen!

DSC01078.JPG

Doelen stellen: Ik vind het altijd wel fijn! Je hebt iets om naartoe te werken. Het is gemakkelijker om gemotiveerd te blijven en te blijven trainen. En het is natuurlijk echt een geweldig gevoel als je je doel uiteindelijk hebt bereikt! Een tijdje geleden had ik ook doelen gesteld, waar ik toch even op terug moet komen! Dat doe ik dan ook in dit artikel…

Aan het begin van het jaar stelde ik mezelf een aantal doelen om naartoe te werken. Te beginnen met een PR op de 10km (onder de 55 minuten) en uiteindelijk de marathon van Berlijn in september.
Tussendoor wilde ik nog een paar loopjes doen, waar ik me ook al voor had ingeschreven! Het liep helaas toch even wat anders.

Hoe zat het met dat PR?

Tsja, die was van de baan. Dat was al snel duidelijk! Het stond gepland voor begin maart, maar aangezien mijn blessure bleef aanhouden was het niet handig om intervalletjes te blijven lopen. En die heb je nodig om sneller te worden!
Het was überhaupt niet handig voor mij om te lopen. Ik moest looprust nemen… Wat echt leidde tot enorme frustraties. Geen PR dus voor mij op de 10km. Tuurlijk, balen. Maar ik kon mezelf er uiteindelijk overheen zetten! Ik had nog genoeg doelen staan die ik wel kon halen en mijn blessure was vast snel over!

En die andere loopjes?

Een aantal daarvan heb ik dus ook niet kunnen lopen. De 8km bij de  Midwinter Marathon mocht ik niet meelopen, mijn startnummer kon ik nog verkopen. Ik was er wel om te kijken! Dat was superleuk, maar het stak toch wel een beetje.
De CPC 5km kon ik gelukkig wel lopen, dat was fijn. Op Tweede Paasdag dacht ik wel weer mijn eerste 10km te kunnen lopen tijdens de Halve van de Haar. Niet dus…. Mijn herstel loopt niet zo soepel, dus ik ben nog niet eens in de buurt van een 10km!
Ik liep daar dan ook de 5km en die voelde best oke. Helaas maakte ik toen de fout om weer te snel te starten en terug te vallen! Ik bleef die knie maar voelen.

En dan nu… De marathon?!

Berlijn, mijn tweede Marathon Major. 16 september 2018 staat ie gepland. En hoe gaaf is dat?! Je schrijft je in en wordt nog ingeloot ook?! Hoeveel mazzel… Maar, kan ik hem uiteindelijk lopen? Ik heb werkelijk waar geen idee… Natuurlijk wil ik het nog steeds heel erg graag, maar het idee ervan geeft me ook best wat stress.
Het feit dat het al over 5 maanden is en ik nog maar zo weinig loop, geeft me weinig vertrouwen. Ik voel dan continu de behoefte om te blijven trainen. Mezelf verder te pushen. Om maar meer kilometers te maken zodat ik die marathon kan lopen.
Het is me nu alleen wel duidelijk geworden dat het zo dus niet werkt! Op die manier ga ik toch steeds een stapje te ver, waardoor ik uiteindelijk helemaal geen vooruitgang boek en juist achteruit ga! De afgelopen tijd heb ik dat dus gemerkt.

Ik wilde zo graag lopen, voelde steeds die druk (die ik mezelf eigenlijk oplegde). En waar sta ik nu? Nog steeds eigenlijk waar ik een paar maanden geleden ook stond.
Oke, dat is misschien niet helemaal waar. De peesplaat die overbelast was, is nu bijna volledig ontspannen. Dus dat is vooruitgang! Mijn houding is wat beter geworden. Dus ook dat is vooruitgang!
Maar wat betreft loopkilometers en het gevoel in mijn knie had ik al veel verder willen zijn. Maar again, heb ik mijn eigen graf gegraven door mijn herstel niet serieus genoeg te nemen en steeds iets te ver door te gaan.

Dat stopt dus nu. Ik ga mezelf in acht nemen en heel goed naar mijn lichaam luisteren. Vorige week voelde het niet helemaal goed, dan dus niet lopen. Als ik nu weer te hard van stapel loop is het klaar met Berlijn.
Afgelopen dinsdag voelde het wel weer goed genoeg om te lopen (ik mag wel iets voelen, maar geen pijn) en de reactie daarna was miniem!

De hele rits aan oefeningen doe ik trouw. Elke dag mijn core circuitje, twee keer per week benen, foamrollen, rekken en strekken… Af en toe word ik er nogal moe van, zeker als ik merk dat er geen vooruitgang in zit. Maar ik geef niet op! Uiteindelijk kom ik er weer.

Voor nu zet ik de marathon even uit mijn hoofd. Dat betekent niet dat ik bij deze zeg dat ik hem niet ga lopen! Maar wel dat ik even alleen maar ga focussen op mijn herstel.  Ik bekijk het van training tot training en zie het iedere keer wel. Hopelijk zorgt dat ervoor dat ik binnenkort weer echt (en blijvend) op de been ben!

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s