Je emoties de baas?

DSC01191

Vorige week kreeg ik het goede nieuws: Ik had een eigen mini huisje, middenin het centrum van Haarlem! Hartstikke leuk en goed nieuws natuurlijk… Maar hoe ik me moest voelen, dat wist ik eigenlijk niet. De manier waarop ik ermee kon dealen: De voorraadkast open doen en dat pak koekjes tevoorschijn toveren. En als het daar nou bij bleef….

Emotie eten, weleens van gehoord? Het is vaak een reden waarom mensen overeten (een van de… Er zijn er meer) Ik wist niet dat ik er gevoelig voor was, maar de afgelopen week was daar geen twijfel meer aan. Moest ik blij zijn? Ik had immers al lang op zo’n kans als deze gewacht. Ja, ik was blij..
Maar het was ook spannend. De vorige keer dat ik een tijdje op mezelf woonde liep dat niet zo lekker en voelde ik me vaak eenzaam. Zou dat nu weer gebeuren? Blijdschap, spanning.. Ik zou het moeten voelen, maar toch voelde ik het niet. ‘Dat is toch gek?’ Bedacht ik mij. Ik begon gewoon te eten. En dat stopte niet… Dat pak koekjes? Laten we zeggen dat alleen de verpakking in de prullenbak eindigde.

Tijdens mijn behandeling werd mij verteld dat mensen met een eetstoornis niet zoveel kunnen voelen. Of nouja, zichzelf zo ‘getraind’ hebben dat ze niet zoveel voelen. Je emoties heb je allang weggestopt, vaak al automatisch. En dan ga je eten… Ook automatisch. Onbewust denk je dat je je beter voelt als je hebt gegeten. Wat voor een moment ook zo is. Maar op langere termijn natuurlijk niet.
Je probeert letterlijk je emoties weg te eten, een leegte op te vullen, jezelf te troosten of ergens mee om te gaan. En waarom je daar niet gewoon mee stopt, terwijl je weet dat het slecht voor je is? Vaak brengt het je iets; een gevoel van veiligheid bijvoorbeeld. Je hoeft de confrontatie met je emoties niet aan te gaan. Aan dat veilige gevoel kun je behoorlijk gehecht zijn geraakt en misschien wil je daar stiekem ook niet vanaf. Zo hou je zelf het emotie eten in stand.

Het zijn vast niet alleen mensen met een stoornis die hier last van hebben. Zelf denk ik dat iedereen zich weleens zo voelt. Herken jij dit? Het is vaak een steeds terugkerend probleem, waarvan je eigenlijk de oorzaak moet aanpakken. Maarja, kom daar maar eens achter!

Je kunt wel een aantal stappen nemen om ongewenst eetgedrag te voorkomen..

  1. Zoek de oorzaak van het probleem. Op welk moment ging je eten? Wat was er daarvoor gebeurd? Accepteer de emoties die je op dat moment hebt. Je mag ze best voelen…
  2. Als je de oorzaak hebt gevonden, hoe kun je dit de volgende keer dan voorkomen? Wat voor gedrag vertoon je op zo’n moment? Als je dit weet te herkennen, is het gemakkelijker om er de volgende keer alert op te zijn. Dit is een preventieve oplossing, eentje die je van tevoren al bedenkt.
  3. Probeer het zo makkelijk mogelijk voor jezelf te maken. Als je weet dat je een zwak hebt voor bepaald eten, haal dit dan ook niet in huis. Anders maak je het jezelf onnodig moeilijk.
  4. Zoek afleiding… Word je onrustig en merk je dat je wilt gaan eten? Ga iets anders doen; wandelen, lezen, tanden poetsen wil nog weleens helpen. Iets wat je gedachten afleid van het eten.
  5. Neem de tijd. Een gewoonte doorbreek je niet in een dag. En vaak is het een gewoonte die in dit geval aan het werk is. Het gaat met vallen en opstaan, maar zolang je iedere keer weer opkrabbelt kom je vanzelf waar je wilt zijn. En kun je er vanaf komen.

Het is dus behoorlijk lastig om dit patroon te doorbreken. Dit stukje theorie kan ik wel leuk opdreunen.. Maar zelf ga ik nog zo verschrikkelijk vaak de fout in! Dan maakt het mee echt niks uit wat ik in mijn mond stop. Is er geen chips of koekjes? Dan voldoen die eiwitrepen ook wel hoor! Op sommige momenten kan ik helemaal niet logisch nadenken, laat staan een stappenplan volgen!

Ik ben hier dan ook nog niet mee bezig, dit komt pas later in mijn behandelproces aan bod. Dit eetgedrag heb ik mijzelf lang geleden aangeleerd (ik kan me niet eens herinneren wanneer), dus de reden die daaronder verborgen zit weet ik echt niet meer. Er zit ongetwijfeld iets onder; een gebeurtenis die dit gedrag heeft getriggerd, emoties die eronder verstopt zitten. Maar ik heb zelf echt geen idee.
En dat maakt het lastig. Als je niet weet wat eronder verborgen zit, kun je het ook niet oplossen. Voor mij is het daarom belangrijk eerst mijn eetgedrag en eetbuien onder controle te krijgen. Op deze manier moet ik uiteindelijk wel echt gaan ‘voelen’.. Ik kan ze niet meer indekken met eten. Dat hele proces lijkt me echt doodeng. Ik voel me al onrustig en opstandig als ik hoor dat ik mijn eetpatroon aan moet gaan passen. Ik wil het wel, maar stiekem wil ik het eigenlijk ook helemaal niet. Dat gaat nog wat worden!

Bizar eigenlijk he, dat je eten op die manier gebruikt. Om te gaan met je eigen emoties en gevoelens. Ervaar jij dit ook weleens zo? Of klinkt dit verhaal echt heel onlogisch en heb je geen idee waar ik het over heb? Ik ben wel benieuwd…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s