5 juni 2017

Dagmar

Was ik net onderweg voor een kort rondje hardlopen. Ik rende net de dijk op, lekker langs het water.. Toen mijn telefoon ging. Normaal neem ik nooit op tijdens het hardlopen, ik heb immers wel wat anders aan m’n hoofd. Maar dit keer stopte ik toch maar even om op te nemen. Een goede beslissing!

Yvonne, van Runenrsworld, hing aan de andere kant van de lijn. Ik had me opgegeven om mee te gaan naar New York met team Robert. Of ik dat nog steeds wilde…?

Ja duh, natuurlijk!!

Maar ik was met stomheid geslagen. Naar huis gerend, de trap op gestormd en zelfs nog even gehuild, zo gek was het idee. Zo blij was ik. En zenuwachtig, want: shit, ik moest echt een marathon lopen!

Het was zo’n 5 maanden voor de marathon. Waar stond ik toen?
Eigenlijk een stuk verder dan vandaag de dag! Zoveel liep ik nog niet hoor. Meestal liep ik wel 3x per week, met twee kortere loopjes van 30 tot 45 minuten en een duurloop tussen de 10 en 15km.
Toen ik begon te trainen voor New York ging ik eigenlijk minder lopen dan dat ik al deed en daar was ik het, natuurlijk, totaal niet mee eens! Rob waarschuwde me echter voor overbelasting: Niet te snel opbouwen. Je conditie kan wel snel vooruit gaan, maar je pezen, banden en spieren doen dat minder. Ik vertrouwde de trainer!

Ik liep regelmatig, ging ook zo’n 3x per week naar de sportschool voor krachttraining en was dus wel redelijk fit! Ook was ik een stukje lichter dan tegenwoordig en dat heeft natuurlijk ook wel wat invloed op het lopen.
Soms vond ik hardlopen nog niet heel erg leuk, maar ik volgde netjes mijn schema! Af en toe een dipje, maar als ik dan wat gas terugnam was ik daar zo weer uit. Na een tijdje merkte ik echt vooruitgang: Ik ging niet alleen verder lopen, maar ik kon ook nog eens sneller! Ik overtrof mezelf tijdens de Dam tot Damloop, waar ik echt sneller liep dan ik wist dat ik kon! Bizar, hoe je vooruit kan gaan.
Als ik er zo op terug kijk stond ik er vorig jaar best wel goed bij!

Hoe is dat dan dit jaar?
Vandaag is het nog 103 dagen tot mijn volgende marathon, die in Berlijn. 103 dagen, dat is nog zo’n 3,5 maand! Zo snel al..
Zo fit als vorig jaar ben ik helaas niet meer.. Maargoed, dat is niet zo heel gek na een blessure. Gelukkig ga ik wel weer stukje bij beetje vooruit! Ik loop nu weer trouw 3x per week, meestal in de ochtend. Ook sta ik minimaal 3x in de week in de sportschool voor krachttraining (dat ga ik zeker niet nog eens laten verzaken!)
Aan mijn voeding wordt hard gewerkt en op een dag… Komt dat ook wel weer goed! Ik wil heel graag weer terug naar het fitte meisje van een jaar geleden.

Ik kan nu bij de pakken neer gaan zitten, maar dat doe ik natuurlijk niet… Ik weet wat ik kan en ga ervoor!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s