Even niet zoals ik wil

IMG_4019

Als je me al een tijdje volgt, weet je ondertussen vast wel dat voeding en ik niet zo’n goeie combi zijn. Al sinds mijn dertiende heb ik er op zijn zachts gezegd een probleem mee en tja, dat is en blijkt een struggle. Hier even een update over hoe het nou eigenlijk gaat, want gisteren kreeg ik toch wel even een tegenslag te verduren.Ben ik zelf eigenlijk wel tevreden?

Veel mensen zullen het wel herkennen, een lastige relatie met eten (en dan vooral vaak de minder gezonde variant). Ik had er jaren lang ontzettend veel last van: Eetbuien hier, compenseren daar. Het kabbelde zo voort, totdat er een paar maanden geleden een eetstoornis werd geconstateerd (daar kun je hier meer over lezen). Whut? Ja… Ondertussen ben ik daar wel overheen, wat zegt dat nou over wie ik zelf ben? Ik heb het, ik ben het niet. Maar soms blijft het lastig!

Sinds ik begonnen ben met mijn behandelingen gaat het al een stuk beter. Perfect natuurlijk niet, maar dat kan ook eigenlijk niet, het moet ook wel leuk blijven.
Ik at eerst erg strikt volgens een lijst, zodat ik weer voldoende zou gaan eten en fysiek geen behoefte meer zou hebben aan eetbuien. Zou dat werken? Nou, ik wist wel bijna zeker van niet! Ik geloofde er echt he-le-maal niets van…
Maar toch, eetbuien heb ik al een hele tijd niet meer gehad! (Joepie!) En dat geeft rust. Aan mijn lichaam, dat veel minder schokken te verduren krijgt (enorme hoeveelheden eten afwisselen met niets of heel weinig eten is voor je lichaam natuurlijk ronduit shit). Maar ook mentaal gezien is het veel fijner. Ik heb zoveel meer rust in mijn hoofd nu ik niet steeds meer met eten bezig ben! Zo fijn!

Natuurlijk eet ik nog weleens teveel (als ik uit eten ga bijvoorbeeld), maar in tegenstelling tot een paar maanden geleden voel ik niet meer de angst om meteen aan te komen. Ik compenseer helemaal niets meer. Dus ook dat heb ik aan de kant weten te schuiven! Geen eetbuien meer, niet meer compenseren, dat klinkt toch wel heel erg goed.

Gisteren had ik weer een meting in de sportschool. Vetpercentage meting, met zo’n weegschaal. Ik wil nog wel wat afvallen en gelukkig mag ik dat nog, ik ben nog steeds wat te zwaar. Alleen mag ik me er niet meer obsessief op focussen; herstellen van de stoornis is nu belangrijker. Herstellen en genoeg eten.
Het was dus weer meting tijd en eigenijk had ik er wel vertrouwen in: Geen eetbuien meer, ik sport behoorlijk veel. Kan niet veel mis aan zijn… Toch?!

Toch wel dus! Wat kilo’s betreft was er wel iets af, maar dat vetpercentage? Dat was dus mooi omhoog gegaan. Ik kon het eigenlijk niet zo goed geloven: Omhoog?! Hoe dan? De spieren waren juist minder geworden, terwijl ik het idee had dat ik juist sterker werd!
Meteen gingen alle rateltjes in mijn hoofd als een razende tekeer: Eet ik teveel? Ik moet weer calorieën gaan tellen. Het werkt dus helemaal niet wat ik doe! Zie je, ik eet dus echt teveel!

De hele avond, behalve tijdens het hardlopen, ratelde dit maar door. Wat deed ik toch verkeerd? Het ging toch zo goed? Echt, om moe van te worden.. Maar uitzetten kon ik het ook weer niet.
Gelukkig wist ik ook wel heel goed dat ik echt niet terug moest vallen in een oud patroon, dat zou niet werken. En dat calorieën tellen zou me ook niet verder helpen. Dit was de eetstoornis die tegen me aan het schreeuwen was, en dat moest ik negeren.
Gewoon. Kop dicht.

Vandaag, op de sportschool, kreeg ik weer een nieuw trainingsschema. Maar heb ik ook meteen wat dingen gevraagd over die meting, het zat me toch niet lekker.
Gelukkig kreeg ik van de trainer daar een heldere uitleg en bleek het toch allemaal niet zo erg te zijn als ik dacht. Ook, vertelde hij, was die meting met zo’n weegschaal helemaal niet zo nauwkeurig. Als ik er 5min later op had gestaan had ie heel wat anders aan kunnen geven. Bizar toch?! Denk je juist dat het goed is…
Anyway, je moet het dus meer bekijken over de langere termijn. Laten we dat maar doen dan toch?

Dat was dus weer een hele hoop paniek, om niks eigenlijk. Ik keek meteen weer naar wat ik niet goed genoeg vond. Eigenlijk kan ik beter kijken naar wat er allemaal wel goed gaat! Dus dat heb ik meteen even voor mezelf opgekrabbeld, kan ik er af en toe nog eens aan denken:

  • Geen eetbuien meer!!!
  • Geen compenseren
  • Rustiger lichaam
  • Rust in m’n hoofd
  • Geen extreme schommelingen meer
  • Meer energie
  • Ik word steeds sterker in de gym (superleuk!)
  • Hardlopen gaat lekker, de kilometers bouwen goed op

Mhhh, heb ik überhaupt eigenlijk iets te klagen?! 😉  Het is even niet zoals ik wil, of misschien toch ook wel?

Anyway, hoe sta jij erin? Kan een getalletje jouw hoofd ook zo op hol laten slaan, of ben ik de enige daarin?

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s