Het bekende zwarte gat

IMG_6145

Het zwarte gat; iets waar veel sporters wel bekend mee zijn. Want wat doe je na een grote wedstrijd? Iets waar je lang naartoe hebt getraind? Urenlang was je er per week mee bezig en opeens… Is dat weg! Je hoeft niet meer te gaan trainen, je bent klaar! De prestatie is geleverd. Wat doe je dan? Of in dit geval.. Wat doe ik?

Maandenlang was ik bezig met het herstellen en trainen voor Berlijn. Op zich is zo’n trainingsperiode heel fijn: Je weet waar je voor traint en het geeft ontzettend veel motivatie! Kan echt heel erg goed werken! Wat ik wat minder fijn vond af en toe, is dat het zo’n ‘moetje’ kan worden. Ook als je geen zin hebt, moet je toch echt je schoenen aantrekken. Helemaal logisch natuurlijk en ook niet erg, maar niet altijd even leuk!

Ik keek er dan ook wel naar uit dat na de marathon even niet meer te hebben. Gewoon lekker gaan lopen wanneer je zin hebt, de afstand waar je zin in hebt. Klonk mij goed!
Al heb ik zelf ook altijd wel weer baat bij een schema en wat regelmaat. Dat wilde ik erook wel een beetje inhouden. Iedere week even voor mezelf een plannetje maken om te kijken hoe of wat. Heb ik toch wat houvast!

Wat betreft nieuwe doelen..? Die heb ik eigenlijk nog niet.Ik heb me bewust nergens voor ingeschreven na Berlijn. Waarom?

Nou, 1. Omdat ik geen idee had hoe ik de marathon uit zou komen. Zou ik me goed voelen? Zou ik zwaar kapot zijn? Dat laatste natuurlijk… Maar in welke mate? Het herstel van een marathon kan een hoop tijd kosten en ik had geen idee hoeveel tijd dat precies zal zijn. Zeker na vorig jaar in New York ben ik voorzichting. Ik wilde niet te vroeg gaan lopen en teveel forceren. Al eerder te gaan lopen dan mijn lichaam er klaar voor is. Daarom wilde ik mezelf geen druk opleggen en heb ik lekker niets gepland!
En reden nummer 2: Misschien heb ik er wel even helemaal geen zin in! Dat kan zomaar, toch? Even aankijken dus maar!

Ik vind het fijn om even doelloos te zijn, maar ook wel een beetje eng. Kan ik de motivatie te blijven trainen goed zelf vasthouden, ook zonder specifiek doel? Gaat mijn aandacht niet verslappen en word ik dan weer lui zoals vroeger? Die gedachten gaan nog best vaak door mijn hoofd.
De tijd zal het leren! Eerst is herstellen het voornaamste doel, dan komt de rest vanzelf wel.. Toch?!

Dat ik me nergens voor had ingeschreven klopt trouwens niet helemaal!
Ik stond namelijk wel ingeschreven voor de Dam tot Dam, een week na Berlijn.. ‘WAAROM in Godsnaam?!’, hoor ik je al denken. Maar nee, ik was inderdaad niet zo gek om een week later alweer 16km te gaan lopen. Ik ging fietsen!!
Ik heb het fietsen echt helemaal ontdekt. Zeker nu ik (hele mooie) nieuwe klik schoenen heb die ik steeds wil proberen! De afgelopen tijd heb ik het fietsen echter minder kunnen doen door de zwaardere trainingen en het feit dat ik gewoon erg moe was. Maar na de marathon kan het weer! Ik deed mee aan de fietschallenge van 40km. Mooie afstand, leuke tocht. Wat was nou mooier dan mijn eerste fietsmedaille tijdens de Dam tot Dam binnen te slepen?

De komende tijd dus een beetje doelloos! Ik weet het nog niet zo goed… Jij nog leuke suggesties? Het hoeft niet perse hardlopen te zijn, fietsen vind ik ook leuk! Kom maar op met die leuke ideeen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s