Ik moet….

img_7566

Het klinkt misschien als een vreemde titel, maar misschien herken je het wel! Die gedachten dat je van alles van jezelf ‘moet’. Je moet zoveel kilometer per week lopen, je moet nog naar je crossfit les en je moet ook nog wel twee keer aan yoga doen. Voor je het weet is je week propvol gepland met allemaal dingen die je moet doen. Voor mij zijn die ‘moetjes’ in ieder geval wel een lastig puntje! Hoe ik dat bedoel? Lees maar verder!

Vroeger. toen ik nog een jong Dagmarretje was… Was ik echt verschrikkelijk lui. Of nouja, heel vroeger was het ook niet eigenlijk. Tot een paar jaar geleden deed ik eigenlijk niet aan sport.
Ik probeerde het wel hoor, ik denk dat ik alle sporten wel geprobeerd heb die je je kan bedenken: Korfbal, basketbal, volleybal (ja, daar kunnen ze thuis nog wel om lachen), tennis (ook dit is een onderwerp dat nogal wat grapjes aan de eettafel meebrengt), gymnastiek… Maar niets vond ik leuk. Behalve paardrijden, dat heb ik ruim 10 jaar gedaan.

Ook hardlopen heb ik regelmatig opgepakt, maar de motivatie kon ik nooit vinden. Ik had er zo’n ongelofelijke grafhekel aan dat ik altijd met tegenzin de deur uit ging. Dus ook dat schoot niet erg op. Dus eigenlijk deed ik vrijwel niets. Het hielp misschien ook niet dat ik gewoon niet zoveel talent heb voor sporten. Ik ben zeker geen uitblinker, dus misschien vond ik het daarom ook allemaal niet zo leuk. Soms denk ik daar nog wel aan terug, dat meisje van toen.

img_7644

Back in them days.

Tegenwoordig is dit natuurlijk niet meer zo. Ik loop regelmatig, duik de sportschool in of pak m’n fietsje om een rondje te crossen. Daar kan ik best veel plezier uithalen, maar het is vooral fijn dat je je er ook zoveel beter door gaat voelen als je regelmatig sport.
Ik kan me nog goed herinneren hoe ik me voelde tijdnes mijn trainingen voor de New York City Marathon. Wauw, toen voelde ik me fit!! Lopen ging makkelijk, ik was sterk en voelde me goed in m’n vel. Dat is het effect wat sporten op je kan hebben… En ik kan je vertellen, dat voelt goeeeed!

Maar… Even terug naar het onderwerp, want ik wijk af door de herinneringen die op komen drijven. Tegenwoordig is dit wel een beetje anders; zo fit ben ik niet meer en het sporten voelt ook vaak niet zo heel goed.
Daarom ben ik soms bang dat ik weer terug verander in dat luie meisje, dat vroeger het grootste deel van de tijd op de bank zat. En soms merk ik dat ook, dat ik een tijdje helemaal niks wil doen. En dan tikken de dagen voorbij zonder dat ik ook maar een workout uitvoer. Dan voel ik me zo slecht, kan ik je vertellen. Dat kan ik dan niet accepteren van mezelf, dan moet ik weer iets gaan doen. En daar komt ie dus om de hoek kijken. Dat moeten.

Ik legde mezelf van alles op om in beweging te blijven en vooral niet lui te worden. Zoveel keer per week moeten hardlopen, en zo vaak met gewichten slepen in de gym… Soms trok ik het zo door in het extreme dat andere afspraken er maar voor moesten wijken. Wilde een vriendin afspreken, maar kon ik daardoor mijn schema niet tot in de puntjes volgen? Dan had ik dus geen tijd. Andere dingen kwamen op plaats twee. Eerst kijken of het sporten zou lukken!

Dat probeer ik nu een beetje los te laten. Ik vind wel dat ik gewoon een aantal keer per week lekker moet gaan sporten. Ik weet ook hoeveel beter ik me ga voelen als ik dat gewoon doe. Uiteindelijk heeft het een goede uitwerking.
Het obsessieve deel moet (of wil) ik loslaten. Als er een keer iets tussen komt, zoals van de week, kan ik mijn workout vast verschuiven. En anders misschien maar een keertje niet. Want kom op, vergaat dan de wereld? Nee. Mijn hele schema zal door die ene keer niet uit elkaar vallen.

Door het volgen van een schema probeer ik wel weer wat regelmaat in mijn workout regime te krijgen, zodat je eigenlijk automatisch lekker blijft sporten.
Maar het echte moeten probeer ik nu een beetje te laten. Ik probeer het mezelf toe te staan af en toe te ‘slacken’ en ook naar mijn lichaam te luisteren (al is dat nog wel een heel groot ding!). Het moet natuurlijk ook leuk blijven. En als je alles altijd maar van jezelf moet, help je jezelf alleen maar de vernieling in.

Ken jij deze gedachten? Ban jij ze uit of ga je erin mee?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s