Traveling Canada: Squamish

3117d76b-7611-4ea3-bf78-db0fff618f1f

Veel te kort verbleven we in het toch wel leuke Squamish! Er was zoveel te doen en te zien, maar wij zouden er maar een nachtje blijven. En die korte periode werd ook nog eens onderbroken door een doktersbezoekje! Onze tijd in Squamish…

Een plaatsje een klein uurtje boven Vancouver, waar van alles te zien en te doen is! Het stond op onze lijst, omdat we op doortocht waren naar Whistler en dit wel een mooie tussenstop was. We kwamen vanaf Tofino, op Vancouver Island en het was echt een takkeneind rijden en ook nog met de ferry.
We vertrokken dus wel op tijd van Tofino, maar er was veel constructie onderweg.. (Die wegen van Canada zijn af en toe echt niet om aan te zien… Bizar) Je raad het al; we misten onze ferry. We waren er wel op tijd, maar andere autobanen werden voorgelaten en toen was er geen plek meer. Stom, we hadden wel gereserveerd!

Twee uur later namen we de volgende ferry en weer anderhalf uur later kwamen we aan op het vasteland. Een kleine autorit en we waren in Squamish. Ondertussen al tegen 18:00uur, we hadden dus een hele dag gereisd om er te komen. We wilden wat gaan eten in de stad en het leek ons handig even langs de apotheek te gaan. Ik had iets van een zalfje nodig voor mijn handen, want de plekjes die er zaten van het surfen zagen er toch niet zo goed uit! Toen ik het in de apotheek vroeg werd mij echter gezegd dat ze er niets voor hadden en ik naar het ziekenhuis of de dokter moest gaan. Oeps, dat was toch even schrikken! We gingen even langs het ziekenhuis, maar dat was niet nodig, we konden beter wachten tot vrijdagochtend. (Dan was het tenminste geen 750 dollar voor een bezoek) Gelukkig hebben we wel nog lekker gegeten in de stad!

Vrijdag

We stonden vroeg op om onze spullen te pakken, uit te checken en richting de dokter te gaan. Inderdaad, de plekjes op m’n handen waren geïnfecteerd en de dokter maakte zich wel zorgen over de bacteriën die er eventueel inzaten. Die ronddwalen op een wetsuit kunnen namelijk best schadelijk zijn bijvoorbeeld. Het kon nu twee kanten opgaan; of het genas vanzelf of het zou doorzetten, maar dan kon ik er flink ziek van worden.
Ik kreeg dus een zalfje en antibiotica mee. Het ziet er wel uit alsof ik met maandverbandjes op m’n handen geplakt loop. Maar nee, het zijn pleisters met wat zalf eronder.

Daarna gingen we lekker hiken, dat stond al op de planning. Deze hiken; ‘the Chief’, scheen een hele mooie te zijn. Naar de top van een berg, klonk goed toch?
Dat was het ook, maar het was zwaar!! Het eerste deel bestond echt alleen maar uit trappen: Steile trappen met hoge treden. Ik dacht echt dat ik dood ging. M’n conditie is blijkbaar echt crappy. Al komt dat misschien ook omdat we zo omhoog lopen in Nederland niet echt gewend zijn? Anyway, het was zwaar!
Daarna ging het van trappen over in een pad. Blijkbaar. Want ik kon het niet echt een pad noemen, je kon netaan zien waar je moest lopen! Met veel stenen om op en overheen te stappen. Je moest dus goed uitkijken waar je loopt! We hadden best regelmatig even een break om te drinken trouwens, het was zo’n 30 graden dus behoorlijk warm!

IMG_0175

8727eddc-4130-48fe-9ea1-decddf9aac23

We dachten toen dat we er bijna waren, maar we moesten opeens ladders op en met behulp van een ketting tegen de stenen omhoog lopen. Wat was dit?! Dit stond niet op de planning! Het was te doen hoor, maar met m’n handen niet zo chill. De pleisters had ik er ongeveer al half af gezweet. Maar we waren bijna bij de top!
Op een heel mooi plekje met prachtig uitzicht besloten we even te lunchen. Maar.. Er liep een schattig eekhoorntje rond! Wat leuk! Foto maken natuurlijk! En hij kwam nog dichterbij ook! En hij kwam zelfs naar m’n tas! Ik bleef lekker foto’s maken, tot de brutale snotaap (of eekhoorn) er met m’n bagel pindakaas vandoor ging! Hij pakte gewoon het hele broodje! Moet toch niet gekker worden…

We klauterden uiteindelijk het laatste stuk naar de top. Jep, dat was echt klauteren, want op sommige plekken durfden we het gewoon niet aan om rechtop te lopen. Het was best stijl en oneffen. Maar het uitzicht was het echt dik waard, het was prachtig! We keken over het enorme, blauwe meer uit. (Blijkbaar zijn die dus zo blauw omdat het gletsjerwater is) En we genoten van het uitzicht! Natuurlijk moesten we even wat fotootjes maken!

IMG_0186

8e7ba9b8-d916-40d4-8077-8fb4fee21ed7

En dan denk je dus; oke we gaan nu lekker naar beneden. CHILL!!
Nou, niet echt dus. De weg naar beneden was zo ongeveer nog lastiger dan omhoog! Je kon niet zo goed zien waar je je voeten neer moest zetten of hoe schuin een steen stond. Dat was dus enorm goed opletten! Ik vroeg me af hoevaak mensen hun hoofd kapot vielen op de stenen daar. En met die ketting naar beneden, poeh dat was even spannend. Maar het was ook wel weer heel tof!
Eenmaal beneden aangekomen waren we echt ka-pot. Maar ook voldaan!

We sprongen daarna de auto in, op naar onze volgende bestemming!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s